Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.
Koszty dostawy
Cena nie zawiera ewentualnych kosztów płatności
Kraj wysyłki:
Opinie o produkcie (1)
Michał
4 października 2023
GODZINA DO ŚWITU
Więc tak – ten tomik to jedna wielka walka. Od początku do końca dzieje się tu na całego i w ogóle. Jest dynamicznie, jest dramatycznie, krwawo (przynajmniej tak krwawo, jak na to pozwala konwencja tej serii i to, co dotąd nam pokazywała) i w ogóle bez zdejmowania nogi z gazu. I powiem, że jeśli chodzi o akcję to rzecz pozostawia po sobie bardzo dobre wrażenie, wciąga, nie daje się oderwać od siebie nawet na chwilę i zapewnia wszystkie te wrażenia, na jakie mamy ochotę i jakich od „Kimetsu no Yaiba” oczekujemy.
Walka trwa. Muzan atakuje, nie odpuszcza, właściwie to jeszcze podkręca tempo i intensywność, a do świtu pozostała jeszcze godzina. Ci, z Filarów, którzy wciąż żyją, starają się go pokonać, ale wszystko wskazuje na to, że nie mają najmniejszych szans…
Intensywność walki, w której wszyscy dają z siebie sto procent, sięga zenitu! Informuje nas na okładce wydawca. No i wiecie, jak to z informacjami na okładce zazwyczaj jest – tak samo, jak ze zwiastunami filmów: mają po prostu zachęcić, żeby sięgnąć po całość i tyle. Niezależnie, jak by ona nie była. No ale w tym wypadku jest inaczej. Raz, że to już dwudziesty drugi tom serii, prawie finał już, więc takie zachęty potrzebne nie są, bo i tak każdy wie czy to seria dla niego i sięga dalej, albo już dawno odpuścił. A dwa, że naprawdę dokładnie to, co w tej zachęcie, znajdziecie także w tym tomie.
Czytając zebrane tu rozdziały, odnosi się wrażenie, że autorka jeszcze bardziej podkręciła akcję i jeszcze lepiej czuje się w niej, niż dotychczas. To właściwie taka kwintesencja walki w stylu „Miecza zabójcy demonów”, ale jeszcze mocniej, intensywniej, z jakimś lepszym nawet niż dotąd uchwyceniem tematu. I klimatu też, bo jakoś tak wyrazistszy stał się w tym tomie. Zresztą w ogóle wszystko tu jest bardziej wyraziste, bardziej precyzyjne, wyostrzone. No fajnie, fajnie, jakby autorka złapała kolejny wiatr w żagle i gnała przed siebie w dobrym stylu.
Graficzne też jest więcej tej precyzyjniej, a jednak w tym samym tonie. Więc jest lekkość, jest jakaś taka oldschoolowośc, jest klimat, ale i delikatność. Świetna dynamika, uzupełniona o bardzo fajnie uchwycone detale… No w oko wpada, ogląda się bardzo dobrze, a że przy tym tempie akcji na rysunkach spoczywa wielki ciężar, tym bardziej doceniam, jak dobrze dają radę.
Tradycyjnie więc powtórzę to, co zawsze: warto. Czasem seria miała wzloty, czasem drobne potknięcia, bo nie upadki przecież, ale zabawa cały czas jest udana. I chce się więcej.
Pliki cookies i pokrewne im technologie umożliwiają poprawne działanie strony i pomagają nam dostosować ofertę do Twoich potrzeb. Możesz zaakceptować wykorzystanie przez nas wszystkich tych plików i przejść do sklepu lub dostosować użycie plików do swoich preferencji, wybierając opcję "Dostosuj zgody".
W tym miejscu możesz określić swoje preferencje w zakresie wykorzystywania przez nas plików cookies.
Te pliki są niezbędne do działania naszej strony internetowej, dlatego też nie możesz ich wyłączyć.
Te pliki umożliwiają Ci korzystanie z pozostałych funkcji strony internetowej (innych niż niezbędne do jej działania). Ich włączenie da Ci dostęp do pełnej funkcjonalności strony.
Te pliki pozwalają nam na dokonanie analiz dotyczących naszego sklepu internetowego, co może przyczynić się do jego lepszego funkcjonowania i dostosowania do potrzeb Użytkowników.
Dane wykorzystywane przez dostawcę oprogramowania sklepu - cyber_Folks S.A. Na ich podstawie dokonywane są analizy, związane z rozwojem oprogramowania, oraz mierzona jest skuteczność kampanii reklamowych. Nie są łączone z innymi informacjami, podawanymi podczas rejestracji i składania zamówienia. Więcej na ten temat przeczytasz w Polityce plików cookies Shoper.
Dzięki tym plikom możemy prowadzić działania marketingowe.
Michał
GODZINA DO ŚWITU Więc tak – ten tomik to jedna wielka walka. Od początku do końca dzieje się tu na całego i w ogóle. Jest dynamicznie, jest dramatycznie, krwawo (przynajmniej tak krwawo, jak na to pozwala konwencja tej serii i to, co dotąd nam pokazywała) i w ogóle bez zdejmowania nogi z gazu. I powiem, że jeśli chodzi o akcję to rzecz pozostawia po sobie bardzo dobre wrażenie, wciąga, nie daje się oderwać od siebie nawet na chwilę i zapewnia wszystkie te wrażenia, na jakie mamy ochotę i jakich od „Kimetsu no Yaiba” oczekujemy. Walka trwa. Muzan atakuje, nie odpuszcza, właściwie to jeszcze podkręca tempo i intensywność, a do świtu pozostała jeszcze godzina. Ci, z Filarów, którzy wciąż żyją, starają się go pokonać, ale wszystko wskazuje na to, że nie mają najmniejszych szans… Intensywność walki, w której wszyscy dają z siebie sto procent, sięga zenitu! Informuje nas na okładce wydawca. No i wiecie, jak to z informacjami na okładce zazwyczaj jest – tak samo, jak ze zwiastunami filmów: mają po prostu zachęcić, żeby sięgnąć po całość i tyle. Niezależnie, jak by ona nie była. No ale w tym wypadku jest inaczej. Raz, że to już dwudziesty drugi tom serii, prawie finał już, więc takie zachęty potrzebne nie są, bo i tak każdy wie czy to seria dla niego i sięga dalej, albo już dawno odpuścił. A dwa, że naprawdę dokładnie to, co w tej zachęcie, znajdziecie także w tym tomie. Czytając zebrane tu rozdziały, odnosi się wrażenie, że autorka jeszcze bardziej podkręciła akcję i jeszcze lepiej czuje się w niej, niż dotychczas. To właściwie taka kwintesencja walki w stylu „Miecza zabójcy demonów”, ale jeszcze mocniej, intensywniej, z jakimś lepszym nawet niż dotąd uchwyceniem tematu. I klimatu też, bo jakoś tak wyrazistszy stał się w tym tomie. Zresztą w ogóle wszystko tu jest bardziej wyraziste, bardziej precyzyjne, wyostrzone. No fajnie, fajnie, jakby autorka złapała kolejny wiatr w żagle i gnała przed siebie w dobrym stylu. Graficzne też jest więcej tej precyzyjniej, a jednak w tym samym tonie. Więc jest lekkość, jest jakaś taka oldschoolowośc, jest klimat, ale i delikatność. Świetna dynamika, uzupełniona o bardzo fajnie uchwycone detale… No w oko wpada, ogląda się bardzo dobrze, a że przy tym tempie akcji na rysunkach spoczywa wielki ciężar, tym bardziej doceniam, jak dobrze dają radę. Tradycyjnie więc powtórzę to, co zawsze: warto. Czasem seria miała wzloty, czasem drobne potknięcia, bo nie upadki przecież, ale zabawa cały czas jest udana. I chce się więcej.